Hayat Neden Akmıyor Gibi Hissedilir? İçsel Uyanış ve Farkındalık…

Bazen hayat istediğin gibi akmaz. Ya da akmıyormuş gibi hissettirir. İçindeki enerjiyi açığa çıkarma isteğiyle oradan oraya savrulur durursun. Belki de savrulmak bile istemezsin; yalnızca içsel uyanış, içindeki enerjinin kendiliğinden ortaya çıkmasını beklersin.

Her şeyin olması gerektiği gibi olduğunun farkındasındır. Senin hayrına, en doğru zamanda…
Ama yine de tuhaf bir ikilik yaşarsın: Hem kabuldesindir hem isyanda. Memlekette, dünyada bunca şey olurken, içindeki iyi duyguların hâlâ kımıldanıyor olması aslında çok kıymetlidir.
Güzel… ama zor bir soru gelir ardından:
İyi olan nasıl çıkacak ortaya? Ne yapmalıyım? Ne yapmalıyız?

Belki de cevap sandığımızdan daha basittir:
Hiçbir şey!

Çünkü bu bir oyun!
Beni, seni, onu, hepimizi içine çekmeye çalıştıkları bir oyun. Ama ne sen ne de ben bu oyunun gerçek bir parçası değiliz. Bütünün bir parçası olan varlık, kirli bir oyuna bilinçli olarak dahil olmak ister mi?

İşte tam da bu yüzden:
Uyanma zamanı.

Öyle bir zamandan geçiyoruz ki, uyanırken bile fark etmeden yeni bir uykuya dalabiliyoruz. Farkındalık sandığımız şey, bazen yalnızca başka bir perdeden ibaret oluyor.
Gerçek uyanış ise sessiz, derin ve sarsıcı.