Aile ilişkilerinde gönüllülük nasıl gelişir?
Çocuk ve aile ilişkilerinde söylemekle, nasihat vermekle hiçbir yere ulaşamayız. Eğer biz çocuklarımıza herhangi bir konuda nasihat vermeye, bir şeyler öğretmeye çalışırsak oradan çok önemli tepkiler alırız. Bize olan sevgi ve saygılarında eksilme başlar. Nasihat veren babaanne ve dededen her çocuk kaçar. Ona oyunla öğretmek, örnek olarak öğretmek, yapılanların güzelliğini örnekleyerek göstermek, gönüllülük hikayeleri okumasını sağlamak gerekir.
Anneler yanıma gelip, “Benim çocuğum da yazar olmak, hikayeler yazmak istiyor” diyorlar. Ben o çocukları alıp onlara hayvan sevgisini anlatan hikayeler yazmalarını söylüyorum. Arkadaşlarına yardım etmeyi, arkadaşlarının eksiklerini tamamlamayı, büyüklerine yakın olmayı ifade eden hikayeler yazmalarını söylüyorum. Çocuklar genelde macera yazmak istiyorlar. Macera da çocukların ufkunu geliştirir ama sevgiyi, şefkati, özellikle hayvan sevgisini çocuklara aşılamak gerekir.
Sevgi; hayvanda ayrı, arkadaşta ayrı, insanda ayrı olmaz. Sevgi bir bütündür. Çocuk sevmeyi öğrenirse annesini babasını da sever, canlı cansız bütün varlıkları da sever. Çocuğa sevmenin yüceliğini gösterebilmek gerekir. Sevgi üzerine düşünmesini ve yazmasını önermek onun hayatını çok zenginleştirir ve güzelleştirir.
